اين روزها
نيرواناي عزيز ما
خاطرات زميني
نوشته شده در تاريخ جمعه 2 تير 1396 و ساعت 8:10 توسط مامان فريبا |


موضوع : عاشقانه, اين روزها | بازدید : 64 مرتبه
نوشته شده در تاريخ شنبه 30 ارديبهشت 1396 و ساعت 17:39 توسط مامان فريبا |


موضوع : بدنبال راه آينده, اين روزها | بازدید : 108 مرتبه
نوشته شده در تاريخ جمعه 8 ارديبهشت 1396 و ساعت 9:40 توسط مامان فريبا |

مسابقه ی نقاشی مدرسه تون جزو برگزیدگان رفتی برای مرحله ی بعدی. اینقدر بی سر و صدا و بی هیاهو اینجور موارد توی خونه مون برگزار میشه خودم یاد کودکیای خودم میفتم که سرم به کار خودم بود و درس و مدرسه م و خیلی بقیه ی اعضای خانواده درگیر جریانات مدرسه نبودن.  نه که نبودن, سایه وار بود و مث الان همه درگیر مستقیم جیک و پوک و ریز مسایل نمیشدن. خیلی خوب بود و الانم خوشحالم برای تو اینجوری گذشت امسال. چهارشنبه جشن الفبا دارین و شعر و سرود و .... نمیدونم ماهام باید باشیم یا نه. هر چی که هست میبینم برای حظو (حفظ) کردن شعرش دغدغه داری. بهترینها رو برات آرزو دارم در این دومین هفته ی اردیبهشتی ملس.

راستی تو اولین کسی بودی که کادوی تولد چهل و یک سالگیم رو بهم داد. بهترین کادویی که گرفتم. همه ش با فکر خلاق و کار دست توانای خودت, ایناهاش:

دیروز بهم دادی گفتی میترسیدم یادم بره تا روز تولدت. میبینی چه ملسه این اردیبهشت, غوغا کردی بهترینم. 


موضوع : عاشقانه, مدرسه, اين روزها | بازدید : 671 مرتبه
نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 23 فروردين 1396 و ساعت 7:39 توسط مامان فريبا |

قصه اینجوری شروع شد که مامان باید بعد از دو سال و نیم خونه نشینی و پرداختن به شغل تمام وقت و خطیر و طاقت فرسای بچه داری, دوباره فعالیت اجتماعیش رو از سر بگیره و بره سر کار.

درست روز بعد از سیزدهم فروردین در حالیکه داداش مزدای کوچولو نه ماهگیش رو به انجام رسونده و داداش اهورای دو سال و چهار ماهه هنوز مفهوم و تعریفی از سر کار رفتن مامان در ذهن نداره, به اتفاق تو و بابا که نخواست این روزای پرچالش رو تنها باشم رفتیم سرچشمه, شهر سازمانی و کاری من. تو مدام غر میزدی و از وضع موجود شاکی بودی. حق هم داشتی, برگشتن به خونه نقلی مجردیای من علیرغم اینکه برای من و بابا بعد از یازده و اندی سال, شیرین و پرمعنا بود, برای تو رنگ دلچسبی نداشت. خصوصا که از ایام مدرسه ت زده بودیم و توی خونه و کنار جفت داداشای شیطون بلا که به طرز وحشتناکی هم ناخوش احوال و مریض بودن مجبور به گذران زمان بودی. تنها شیرینی این ایام دیدن دوستان قدیمی و نازنینی بود که هرچند این مدت از دیدارشون محروم بودیم ولی رشته ی دوستیمون همچنان محکم و ناگسستنی ما رو بهم رسونده بود. تو با آناهیتای عزیزم کلی بازی کردی و صحنه گردانی کردین و مام از تماشای نتیجه ی گذشت زمان در شماها لذت بردیم و غرق رویا شدیم. 

حالا برنامه ی زندگیمون اینطوری چیده شده که تا پایان اردیبهشت من و دو تا داداش به اتفاق خاله سمیرای پرستار, پنج روز کاری هفته رو سرچشمه باشیم و آخر هفته ها به تو و بابا بپیوندیم که کرمان مدرسه دارین. اونوقت تعطیلات تابستون رو با هم سرچشمه باشیم و بعد از اون, مدت زمان باقی مانده تا بازنشستگی زودتر از موعدم رو دوباره رفت و آمد کنم بین محل زندگی و محل کار, یک مسافت ۱۵۰ کیلومتری رو! تنها دلخوشیم اینه که مدت زمان زیادی نخواهد بود و خوشبینانه حدود یکسال.

برای مامان سه تا بچه ی قد و نیم قد که دو تاشون زیر سه سال سن دارن, پروسه ی آسونی نیست ولی قطع یقین آزادی عمل بیشتری احساس خواهم کرد. اگه خیالم از بابت تو و دو تا داداش نازنینت راحت باشه که تندرست و شادین دیگه دنیا گلستون میشه. 

زندگی پر پیچ و خم و مارکوپولویی ما همچنان ادامه داره ولی اصلن مگه زندگی چیزی غیر از راه و سفره!؟


موضوع : اين روزها | بازدید : 560 مرتبه
نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 25 اسفند 1395 و ساعت 13:56 توسط مامان فريبا |

 

از مدرسه که اومدی همه ی مشقای فارسی و ریاضی و پیک نوروزیت رو انجام دادی تا تعطیلات عید رو مشهد راحت باشی. بعد از گذشت شش ماه از سال تحصیلی, تازه دستت اومده که مشق شب بزرگترین قورباغه ایه که باید در اسرع وقت قورت داده بشه و تمام. این اولین تعطیلات نوروزیه که وسط اجباریای تحصیل و مدرسه قراره داشته باشی و با تمام وجود آرزو میکنم بهت بچسبه.

چمدونا رو بسته یم و منتظریم بسته ی پستی خریدای اینترنتی من, که استرس رسیدن بموقعشون چند سالیه جایگزین استرسهای خونه تکونی شب عید شده, برسه و بزنیم به جاده. خیلی حالت گرفته شد وقتی سفرمون بخاطر این مسأله یه روز عقب افتاد. ولی من حس میکنم حتما خیر و صلاحی درش هست عزیزم. 

نمیدونم دیگه تا نوروز بتونم برات بنویسم یا نه, هر چی که هست این روزا با دیدن شور و هیجان تو خیلی یاد عیدای بچگیم میکنم. یاد زنذه یاد آقاجون, یاد خاطرات شیرین تکرار ناشدنی. بوی عیدی رو دیشب وقت خداحافظی با دستای پربرکت مامان بزرگی استشمام کردی. الهی سالیان سال از سایه ی بلندش بالای سرمون نور بگیریم.

امیدوارم سال جدید برای همه ی آنها که نوروز رو نقطه ای برای شروع دوباره می دانند و برای همه ی جهانیان آغازی برای گامهای رو به بالا باشه, 
افق عمودی ست. 

پی نوشت 
توی متن به کتاب " قورباغه را قورت بده" نوشته ی برایان تریسی اشاره شده
و همچنین به این قطعه ی ناب از شعر فروغ فرخزاد که میگه "افق عمودی ست"

موضوع : اين روزها | بازدید : 945 مرتبه
نوشته شده در تاريخ يکشنبه 17 بهمن 1395 و ساعت 10:21 توسط مامان فريبا |

حالا دیگه برام نامه مینویسی, همه مدل, عاشقانه, آمرانه, خواهشانه, عذرخواهانه, اعلانه, ...

چقدر خوبه که یه دنیا حرف نانوشته برای هم داریم که میتونیم با قلمهامون بهشون جون بدیم و دلهای همدیگه رو بیشتر از پیش تسخیر کنیم. عاشقتم نویسنده ی کوچک من! 


موضوع : تکامل نیروانایی, مدرسه, اين روزها | بازدید : 985 مرتبه
نوشته شده در تاريخ يکشنبه 26 دی 1395 و ساعت 9:56 توسط مامان فريبا |

حیف کم پیش میاد بریم بیرون و از شنیدن تابلوخوانی های بامزه ت لذت ببریم. همچین فتحه کسره ضمه ها رو قر و قاطی میگی آدم نیشش تا بناگوش وا میشه. حالا به همین خوندن عناوین برنامه ها و تیتراژهای تی وی بسنده میکنیم تا خورشید بختمون تابناک بشه و از حبس خونگی دربیاییم و دنیا رو از دریچه ی چشامون بیشتر ببینیم تا قاب تلویزیون. این پست رو به یاد اون عصری که رفتیم بیرون و یه خیابون دیدی پر از تابلوی "املاک" و با کسره خوندیش و کلی خندیدیم از اینکه چرا توی این خیابون همه املاک دارن و اصن املاک چی هست, برات گذاشتم.


موضوع : تکامل نیروانایی, اين روزها | بازدید : 1138 مرتبه
نوشته شده در تاريخ سه شنبه 1 ارديبهشت 1394 و ساعت 8:02 توسط مامان فريبا |

یه شب که از مهمونی خونه ی برادرزاده هام برمیگشتیم خونه توی ماشین بهم گفتی:

مامان من نمیخوام بزرگ بشم نی نی بیارم، آخه درد داره. من نمیخوام درد بکشم.

(بخشی از دردکشیدنای من واسه دنیا آوردن داداشی رو شاهد بودی ولی نمیدونم چرا اونشب یهو یاد این مسئله افتاده بودی. شاید بخاطر اینکه برادرزاده هام هم همزمان با اهورای ما نی نی اولشون رو از خدا هدیه گرفته ن و مسئله ی رایج و مشترک ما با هم در حال حاضر همینه)

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

چند روز پیش وقتی بابا رفته بود کارگاه و اهورا خواب بود و من و تو خلوت کرده بودیم ورداشتی گفتی:

خوش بحال باباها!

پرسیدم چرا؟

- چون

نی نی مَششون رو گاز نمیگیره وقتی شیرمیخوره،

هی نباید برن و بیان به نی نی شیر بدن،

و هر وقت دلشون خواست از خونه میرن بیرون!

(مَش اصطلاحیه که خودت وقتی کوچولو بودی برای سینه ی مادر اختراع کرده بودی)


موضوع : اين روزها | بازدید : 8767 مرتبه
نوشته شده در تاريخ يکشنبه 30 آذر 1393 و ساعت 23:07 توسط مامان فريبا |

جشن یلدای امسال مهرآیین. این عکس رو خیلی دوست دارم، گرمه مث خورشید.


موضوع : اين روزها | بازدید : 7151 مرتبه
نوشته شده در تاريخ پنجشنبه 24 مهر 1393 و ساعت 9:02 توسط مامان فريبا |

تشویش و اضطرابت رو این روزا حسابی حس میکنم، با اینکه خیلی سعی میکنیم اضطراب و نگرانی هایی که گاه و بیگاه درونمون رو فرا میگیره بروز ندیم و همه چی مث جریان عادی زندگی برات آروم و عادی باشه. اما همین نقل مکان کردنمون به خونه ی مامان بزرگی و آقاجون، همین رفت و آمد ساعتای ملاقات هر روزه ی بیمارستان که به تو اجازه ش رو نمیدن و این انتظاری که توی وجود همه ی ماهاست که بالاخره چی میشه انگار کافیه که ذهنت درگیر باشه و اگر چه تو هم رو نمیکنی که نگران چی هستی ولی جسته گریخته حرفی میزنی که یادآوریم میکنه تو هم درگیر قضیه ی آقاجونی.

حدود 40 روزه که امانت جسم بیهوش آقاجون رو با همه ی وجود پاس میداریم و همه ی دعا و آرزومون اینه که یه بار دیگه برگرده ...

مامان دلم برای آقاجون تنگ شده، مامان آقاجون جیش و پی هم میکنه؟ مامان من دویست بار دعا کردم آقاجون خوب بشه ولی چرا نمیشه، مامان آقاجون کم کم داره میره پیش خدا ...

اینا تشویش های توست که گاه و بیگاه بیان میکنی. 

برای بابا و خاله مهلای مهد گفته بودی که خاله فریما توی کلاس ورزش از دوستات خواسته که برای آقاجون نیروانا دعا کنین خوب بشه و یه تصویر و خاطره ی قشنگ از دعای دسته جمعی برات ساخته...

گفته بودم که این چندماهه ی اخیر حسابی با آقاجون اُخت شده بودی و تقریبا یکی در میون خونه شون بودی. اگرچه گاهی باهاش کل کل میکردی و  کارتون به کشمکش میرسید ولی عشق عمیقی که بینتون بود باعث میشد اکثر وقتا موقع خداحافظی ازش اشکت دربیاد که دلم برای آقاجون تنگ میشه و اشک آقاجونم دربیاری. من لذت میبردم از اینکه خدا این فرصت رو بهمون داده که عشق ناب پدربزرگ نوه ای رو لمس کنی. خوشحال بودم که دیگه سرچشمه زندگی نمیکنیم و تو میتونی وقت بیشتری رو باهاشون باشی و دعا میکردم روزی از راه میرسید که در کنار مادرجون و باباجان مشهد هم بتونیم یه عالمه فرصت دیدار داشته باشیم...

حالا گاهی که میبینم دلتنگی با هم میشینیم فیلم و عکس آقاجون رو میبینیم. دیشبم افتاده بودی توی عکسای موبایلم و عکسی رو که از وضعیت الانش توی بیمارستان گرفته بودم نگاه میکردی. بغض کردی و باز گفتی دلم براش تنگ شده و خوابیدی...

یه حسی درونم میگه که باید برای تجربه ی تلخ تری آماده ت کنم. شمع وجود آقاجون داره رو به خاموشی میره. خدایا کمکمون کن ...


موضوع : اين روزها | بازدید : 3554 مرتبه
صفحه قبل 1 2 3 4 5 6 7 صفحه بعد
درباره وبلاگ
مسافر كوچولوي ما كه سياره اش رو به قصد ديدن زمين ترك كرده بود در يازدهمين روز از آذرماه هشتاد و هشت قدم به سياره ي ما گذاشت. اين وبلاگ تقديم به اونه كه خاطرات زمينيش رو هميشه بياد داشته باشه. دعا كنيم گل سرخش رو پيدا كنه.
موضوعات
آخرين مطالب
نويسندگان
آرشيو مطالب
پيوند ها
پيوندهاي روزانه
آمار وبلاگ
افراد آنلاین : 2 نفر
بازديدهاي امروز : 1960 نفر
بازديدهاي ديروز : 687 نفر
بازديدهاي هفته گذشته : 1960 نفر
كل بازديدها : 2852003 نفر
Powered By NiniWeblog.com

تمام حقوق اين وبلاگ و مطالب آن متعلق به صاحب آن مي باشد.