نيرواناي عزيز ما

بسلامتي سال 90 رو تحويل داديم رفت. نميدونم چرا ولي انگار قراره اين اولين پست سال 91 باشه: ماشهايي كه كاشتي مثل فيروزه (بقول مامانم وقتي ميخواد نهايت سبزي يه چيز رو برسونه) سبز شده بود و عجب سبزه ي قشنگي از كار در اومد. تو تيستوي سبزانگشتي مني مو طلايي! كلاس پنجم دبستان كه بودم درست يادم نيست همون روزِ تولدم يا يه روز قبلش به همكلاسيا گفتم تولدمه و از اونجايي كه شاگرد درسخون كلاس بودم و محبوب دلها!!! بچه ها برام سنگ تموم گذاشتن و تولدكي گرفتن. [همه ي همسن و سالهاي من ميدونن كه اونموقع اصلاً تولد و جشن تولد مُد نبود. و اين جملات كليشه اي رو بگم كه ا نسل سوخته اي بوديم كه بعلت جريان جنگ، در ِ همه ي شاديهاي بچگي برومون بسته ش...

مثل هميشه پر از استرس كه اين جمله هاي پاياني اين خونه توي اين سال رو چه جوري بنويسم. امسال اولين سال تحويليه كه اين خونه ت به خودش مي بينه نازنينم. سال 90 بعدِ تعطيلات عيد كه اومدم سرِ كار، مثل هميشه با همكارا به محفل نشستيم و از هر دري گفتيم و خنديديم. از هر دري سخني گفتيم تا اينكه يكي از همكارام كه ميخواست شيرينكارياي نوه ي خواهرشو بهم نشون بده رفت سر وبلاگش و عكسهاشو بهم نشون داد. همون لحظه از اينكه تا حالا همت نكردم برات وبلاگ درست كنم افسوس خوردم كه البته دليلشم تو اولين پستت نوشتم و براي يادآوري دوباره كپي مي كنم تو ادامه ي مطلب. چون سرم خلوت بود همون روز وبلاگت رو بدنيا آوردم كه انگار خودم رو و احساسم رو و نوشتنم رو دوباره متولد ...

دیشب توی خواب بلند صدام زدی و بیدار شدم ولی فهمیدم که داری خواب میبینی. گفتی "مامانی نیگا، عمو پیرمرده داره منو بوس میکنه"، گفتم " نازی" و باهات خندیدم. دوباره خندیدی و گفتی " داره گِلگلِکم (قلقلکم) میشه (گفته بودم به آذریا میزنه ق گفتنت) " و باز هم خندیدی و باهات خندیدم. همینجاها بود که بابایی صداش رو بالا آورد و گفت "ازش تشکر کن" و اینجا بود که از خواب پریدی و گفتی " مامان آب" خیلی برام جالب بود. پیش از این هم حرف زدنت رو توی خواب شنیده بودم ولی نه به این واضحی و جالبتر این که من تو بیداری با تو که داشتی خواب میدیدی همراهی میکردم و حرف میزدم. شیرین بود عسلک من!  صبح که بیدار شدی از عموپیرمرده ازت پرسیدم و تو یادت نبود. میخندی...

...

دو قدم مانده به گل دو تا مهمون گل به خونه مون اومدن ،‌مادر جون و بابايي از مشهد، تا اين لحظه هاي پر از هيجان رو با هم باشيم و دعا كنيم كه هيچ دلي اين روزا تنها نباشه. دو قدم مانده به گل جَوونه هاي ماش رو توي گلدون كاشتي. ماشها جَوونه زده بودن مثل تو كه تو شِمَكِ مامان جوونه زدي! و وقتي اينو برات توضيح دادم و مخصوصاً اون مثالشو زدم كاملاً‌ گرفتي و دستت اومد. دو قدم مانده به گل آتيش روشن كرديم و تو هي با اون دستاي كوچولوت هيزم پرت كردي توش. به سرخي و زردي آتيش نگاه كرديم و دعا كرديم هيچ دلي خون نباشه، هيچ رنگي زرد نباشه، همه ي دلها گرم گرم باشه. از روي آتيش پريديم و غمهامونو توش تكونديم. آرزو كرديم از اينور آتيش تا اونورش كه مي پ...

زدم رو مشاهده ي وبلاگت تا نواي اون رو بشنوم و برم يه سري به خودم بزنم. آخه اكثر اوقات مجبورم صداش رو قطع كنم كه همكاراي سرِكار سرسام نگيرن از تكرارش. من ولي حال ميكنم با اين نوا و حالا كه تو اتاق تنهام دارم هي تند تند مي نويسم و مي نيوشم. دارم به اين روزها و روزهات مي انديشم. روزاي آخر سال كه هميشه براي من پُر از هيجان واسترس بوده و هزار فكر و برنامه اي كه انگار بايد و بايد تو همون سال سر  و سامون داده بشن. از بچگي و امتحاناي ثلث آخر كه هميشه رنجي بود براي رسيدن به گنج نوروز تا اين سالها كه بايد اوضاع خونه و كار و زندگي ، همه رو با هم روبراه كني. دارم فكر ميكنم چه جوري عيد رو برات تعريف كنم؟ بريم با هم سبزه بكاريم؟ خونه رو تميز كنيم؟ ب...

هفته اي كه گذشت يه پيشرفت بسيار مهم فيزيكي در تو هويدا شد: بدون دخالت دست و ديوار و نرده و تنها با تكيه بر زانوي پرتوان خودت از پله ها بالا و پايين رفتي. بسيار هم از اين قضيه به خودت باليدي چنانكه مثل هميشه كه براي افزايش اعتماد بنفست از ما ميخواهي كه تشويقت كنيم گفتي: "مامان تشووق كن" اين پديده ي ديدني رو توي نمايشگاه آثار معرق و مشبك طاهر (باباي شيدا جونم) شاهد بودم كه خاطره ي شيرينش رو برام دوچندان كرد. فكر كنم تو هم از ديدن اون همه رنگ زيباي چوب كه طاهر عزيز با اون صميميت و صداقت و عشقش كشف كرده بود و در هم آميخته بود به وجد اومده بودي كه جهش يافتي عزيزكم. الهي تو و طاهر عزيزم پله هاي تعالي رو هي بالا و بالاتر بريد. ...

نادر چو ره جدايي از يار گرفت بازار هنر رونق بسيار گرفت   فرخنده شبي كه جمله فرياد زديم اسكار گرفت اصغر، اسكار گرفت   آقاي اصغر فرهادي عزيز، هنرمند محبوب و پرافتخار سرزمينم كه اينچنين باشكوه پيام صلح ما رو به جهان ابلاغ كردي، به داشتن چون شمايي به عنوان هم ميهن افتخار ميكنم. نيرواناي من هم روزي كه اين خطوط رو بخونه بيشك سرشار از قدرشناسي و احترام به شما خواهد بود. جاودانه بمانيد. ...

میدونی این روزا چی رو داری تمرین و تجربه میکنی؟ بکار بردن حرف عطف بطور کامل و با غلظت تمام بین کلمات : از عمو علی،خاله آزاده وَ عمو رسول که داشتیم میرفتیم بم شروع شد. و همچنان ادامه داره، مادرجون وَ بابا جون وَ  عمو حمید وَ خاله رویا...   آرزو میکنم مثل حرف عطف همه چی رو بهم پیوند بدی ای پیوند دهنده ی لحظه های ما به تمام شادی ها و شیرینی ها!   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- پَسا نوشت : جانانه ترين كاربرد حرف عطف رو نشونمون دادي و از روي اون فهميديم، تمام و كمال معني عطف رو ميفهمي و اون وقتي بود كه :  آقاجون پرسيد : "...

يه تخت سفيد داري كه خيلي براي من پر از خاطره است... بذار برگردم به روزايي كه هنوز تو رو نداشتيم. شهر ما يه جور خاصيه، شايد همه جور امكاناتي داره ولي هيچ چيزش به شهراي معمولي نميخوره. امكانات درمانيش هم خوبه ولي مثل همه ي امكانات ديگه ش خيلي محدود و خاصه. با توجه به تجربه ي تلخي كه قبل از تولد تو براي يه ني ني ديگه  برام پيش اومد كه اسمش رو ميخواستيم مهربانو بذاريم ديگه دلم نميخواست نه كرمان و نه سرچشمه سراغ دكتراي زنان زايمان برم و از اونجايي كه شهر يزد هم به ما نزديكه و آوازه ي دكتراي خوبش همه جا پيچيده  و از همه مهم تر سميرا و ياسر هم اونجا خونه دانشجويي داشتن تصميم گرفتيم يه سر بريم يزد، البته فقط براي چكاپ. رفتيم دكتر و خ...